کد منبع - معنی در دیکشنری آبادیس

کُد منبع (Source Code)
(یا: سورس کد) متن و عبارت های یک برنامهرایانه ای که به یک زبان برنامه نویسی سطح بالا۱، و یا زبان اسمبلی۲ نوشته شده و توسط انسان قابل خواندن است. در مقابل کد منبع۳ (سورس کد)، کد مقصد۴ (object code) است که دستورالعمل های زبان ماشین است که از ترجمه کد منبع حاصل می شود و رایانه می تواند آن را بفهمد و اجرا کند.
high level programmingAssembly languageSource CodeObject Code